Tibetaanse terrier Blog

We zijn weer aan het blogguhh geslagen.
Het is even wennen maar we zijn al zover dat we kunnen schrijven.

Donny heeft inmiddels een broer erbij gekregen. Zijn naam is Billie Rasul.

Het heeft een lange tijd geduurd voordat Donny de kleine leuk begon te vinden.Nu is Billie inmiddels 15 maanden oud, en vanaf hier zal ik mijn verhalen weer bij gaan houden.

Donny is de leider, en Billie heeft nu de leeftijd dat hij stiekum probeert telkens een stapje hoger te komen. Hij wil overal als eerste bij zijn, wil als eerste naar buiten, als eerste naar binnen, als eerste een knuf enz. 

We zijn nu de roedelverdeling aan het herindelen. Zodat Billie weer zijn plaats vind.Zowel Donny als Billie mogen als laatste de deur uit, als we voor een wandeling op straatje gaan. De eerste paar dagen, was het echt dringen geblazen, wie er als eerste was, want nu deed ik zelf ook mee. Dit gold ook als we terug kwamen van de wandeling. 

Na ongeveer een week hebben de hondjes een beetje door, dat ik toch echt de roedelleider ben, en dus als eerste naar buiten ga. Tuurlijk proberen ze het, maar ze moeten wachten… tja dat valt natuurlijk niet mee voor een tibetaan, die het fantastisch vinden om naar buiten te mogen.

Donny krijgt zoals het vanaf het begin af aan ging, als eerste zijn eten, Billie heeft daar nooit een probleem van gemaakt, hij wacht heel geduldig af, tot ik zijn etensbak neer zet. 

Billie heeft vanaf dat hij pup is, Donny geleerd hoe het spel in zijn werk gaat tussen 2 honden. Het was een volhoudertje, en liet zich niet afschrikken als hij een snauw en grauw kreeg van Donny.Heel geduldig ging hij te werk, en?? Met resultaat. Wat heb ik vaak bewondering gehad voor dat kleine pupje. Zo’n klein opdondertje, en zoveel geduld, zo lief, hoe hij vaak de speeltjes bijna in Donny zijn bekje stopte, om te laten zien wat hij wilde. 

Donny op zijn beurt, liet zien, dat hij heel bezorgd was over zijn kleinere broer. Hij moest dan wel niet veel van de kleine Billie hebben, maar ontfermde zich altijd over hem, als er iets was met Billie. Hij had op een heel andere manier weer heel veel geduld met Billie.  

Het spel bepaalt Donny, hij bepaalt wanneer er gespeeld wordt, en het grappige is, hij voerde dit spel op in hardheid. In het begin, toen Billie nog jonger was, was het spel rustig.Nu gaat het er soms wat wilder aan toe. Billie is net een bokser, die is heel goed in ontwijken, en maakt zichzelf hier ook flink moe mee.Het leukste tijdens het spel is, als ze tegen elkaar op staan, met de pootjes in elkaar gestrengeld. Het lijkt dan net of ze aan het dansen zijn, inclusief de huppelende pasjes.

 Ik zal nooit de dag vergeten, dat ze voor het eerst met elkaar gingen spelen. We durfden ons niet te bewegen, bang dat het spel verstoord zou worden. Ik weet nog dat de tranen over mijn wangen stroomden van geluk, dat ze eindelijk met elkaar gingen spelen. Nog steeds staan we te kijken en blijven net zolang kijken totdat Donny beslist dat het spel voorbij is. Prachtig is het om te zien hoe ze elkaar gevonden hebben, en ze met elkaar te zien spelen. 

Ik merk dat ik nu nog wat oude en nieuwe dingen door elkaar haal. Maar dat komt omdat ik de draad nu pas weer oppak met de verhaaltjes. 

Billie zijn hormonen gieren door zijn lichaam, hij is geslachtsrijp, en laat dit duidelijk merken. Soms is hij wat opdringerig naar andere teefjes. Heel opdringerig eigenlijk. Hij weet dan echt niet van ophouden. Dat hij geslachtsrijp is laat hij ook op andere manieren blijken. Nee.. hij rijd gelukkig niet op ons, maar hij kan hoogst irritant zijn buiten, alles ruikt natuurlijk bijzonder lekker, en hij heeft de gewoonte om zelfs de plekken waar honden hebben ge- urineerd af te likken. Dat sta ik zo min mogelijk toe. 

Billie is een hond, wat graag zijn eigen gang gaat, heel zelfstandig is, maar dit buiten ook wilt.Hij vind de wereld heel spannend, en het is nou bepaalt geen hondje wat netjes mee loopt aan de lijn. Nee… alles is spannend, loopt hij rechts van je… besluit hij opeens voor je langs te duiken omdat er links nog iets spannender te ruiken valt, en andersom.

Hij heeft een leiderschap in zich. Hij loopt bijna altijd voor. Hij haat het om als laatste te moeten lopen, en doet er alles aan, om voorop te mogen lopen. 

Tijdens het wandelen is er altijd een moment, waarop Billie wil rotzooien. Daarmee bedoel ik dat hij opeens wil gaan spelen met Donny. Hij daagt uit, maakt enorme geluiden, en je lacht je rot, als je mij dan ziet lopen vechten om de lijnen uit elkaar te houden, en de lijnen van de ene hand in de andere hand over te zien pakken. Achter mijn rug om, van links naar rechts. Soms moet ik vol in de rem staan, om maar niet te vallen over 2 honden die opeens al spelend en rennend voor mijn voeten staan, of als ze beiden willen gaan rennen in hun spel. Ik ren er dan achteraan, om ze bij te houden.

Het gebeurt regelmatig dat ik lachende mensen zie, als Billie zo’n bui op straat heeft. Mensen in auto’s die wijzen, en lachen. Ik vind het zelf ook best wel grappig, maar soms is het heel vervelend, Vooral als het gebeurt op een druk kruispunt of als je heel erg moe ben ofzo.

Met het drukke verkeer, vind ik het best soms eng, bang dat er een uit mijn hand glipt. 

Billie houdt van banjeren, hij vindt het heerlijk om in de tuin te rotzooien, vind elk blaadje de moeite waard om in zijn bekkie te nemen en is dol op takjes, en takken. Hij kan zich hier heel goed mee vermaken, maar ik wil dat niet, omdat je al die takjes en houtsnippers weer in zijn ontlasting terug vind. Lijkt me niet echt gezond. Dus ik haal zoveel mogelijk weg uit de tuin. 

Donny vind het heerlijk om in de tuin, te liggen luieren, of gewoon voor zich uit te zitten kijken. Samen kunnen ze heerlijk om op het platje van de tuin, voor het trapje wat naar ze af moeten lopen om in de tuin te komen, zitten suffen. Ze zitten dan echt als een siamese tweeling naast elkaar te kijken naar niets eigenlijk. 

Het is grappig om de overeenkomsten maar ook de verschillen tussen de twee gade te slaan.

Ze liggen precies het zelfde te slapen, het liefst op hun rug met de poten wijd open.Donny ligt vaak in zijn mand, maar Billie ligt vanaf dat wij hem kregen met 8 weken, het liefst op het laminaat, op een heel klein plekje tussen de bank en de kast in. Dat is echt zijn plekje als hij wilt slapen of zijn rust wilt. 

Beide zijn ze er dol op om in de ochtenduurtjes nog even bij mij op bed te mogen chillen. Donny staat zijn plekje niet af, en Billie had dus al snel zijn eigen plaats op bed. Zo bepaalt Donny elke keer dat hij hoger in rang is dan Billie. En dat is goed. 

Het grote verschil is dat Billie het snel warm krijgt, en verkoeling zoekt, Donny houdt van een warm plaatsje in huis. Het tweede grote verschil is dat Donny een kroelkip eerste klas is. Hij kan uren met je kroelen en aangehaald willen worden. Billie komt als hij dat wil, en gaat als hij dat wil. Haha

Toch merk je dat Billie wel aanhankelijker wordt, en dat hij eindelijk ook eens zijn rust neemt om bij je te komen liggen, ook al is het maar voor een paar minuten.

Veel plezier op mijn weblog, ik zal proberen om zo vaak mogelijk te schrijven.