Beoordeel dit:

Billie vertelt:

Afgelopen maandag was het zover, ik moest naar de tandarts.
Ik kreeg die ochtend niets te eten, ik begreep er niets van. Ik had honger, maar ik werd vrijwel meteen na het uitlaten in de auto gezet en ik ging alleen mee.
Donny begreep er niets van, die bleef alleen thuis achter. Hij zat voor het raam te kijken hoe wij wegreden.

Bij de dokter aangekomen werd ik op de tafel gezet en ik kreeg een prik in mijn kont. Het deed niet echt zeer, maar een paar minuten later voelde ik me een beetje raar worden.
Wij mochten in een andere spreekkamer zitten zodat de prik zijn werk kon doen.

Vrouwtje kreeg koffie, en ging op de grond zitten. Ik liep wat heen en weer, maar opeens ging dat niet meer zo makkelijk, mijn achterlijf wankelde en ik kreeg opeens zoveel slaap joh.
Vrouwtje nam me in haar armen, en ik ging liggen, en toen viel ik in slaap. Ik hoorde alles, maar ik was te moe om te reageren.

Na een paar minuten werd ik op de tafel getild, ik voelde hoe ze mijn poot kaal schoren, maar ik was te moe en te slaperig om te reageren. Ze brachten een waakinfuus aan. En toen gaf vrouwtje mij een kus en ze ging weg, ik keek haar nog even na, maar sloot toen mijn oogjes maar.

Na een paar uur kwam vrouwtje mij weer ophalen, ik lag in een kooitje wat te suffen, ik kon niet echt lopen, ik viel steeds om. Mijn oogjes stonden waterig, en ik werd door vrouwtje opgetild en meegenomen in de auto op weg naar huis.

Mijn haaktand had de tandarts laten zitten, ze heeft er een stukje afgeveild, en nu prikt de tand niet meer in mijn tandvlees. Hij valt nog wel achter mijn bovenste haaktand. Maar ik heb tenminste geen ouwe mannetjes bekkie zonder tand.
De tandarts heeft meteen mijn gebit schoongemaakt, en nu heb ik weer mooie witte tanden en kiezen.

Eenmaal thuis kwam Donny meteen naar me toe, hij snuffelde me overal. Ik werd in een dekentje gelegd, en Donny was zo bezorgd dat hij naast me op de grond op de deken ging liggen met zijn koppie op mijn rug. Dat vond ik wel prettig hoor. Hij waakte over me, en was heel lief voor me.

Toen kwam opeens vrouwtje erachter dat de branule ( het ding waar het infuus ingaat) nog in mijn pootje zat. Dus ik werd weer opgetild in een deken gewikkeld en we gingen weer de auto in. Nu snapte Donny er helemaal niets meer van. Ik ook niet, maar ik was nog zo vreselijk moe en slaperig. Dus ik liet het maar gaan allemaal.

We gingen terug naar de dierenarts, en nadat de branule verwijderd was kregen we honderd keer excuses voor de gemaakte fout. Ja daar heb ik wat aan zeg, ze deden me pijn, en ik spartelde flink tegen, hoe moe ik ook was.

De rest van de dag heb ik geslapen, wilde niet naar buiten, ja een klein plasje en toen weer snel terug naar binnen.
Tegen de avond knapte ik wat op, en at wat. Niet gedronken, daar had ik geen trek in. Vrouwtje nam mij later op de avond nog even mee op straatje, maar ik wilde niet ver lopen. Dus we gingen weer lekker naar huis.

De volgende dag voelde ik me weer kiplekker, heb nergens geen last meer van. Eet, drink en speel weer als vanouds, ga weer lekker mee op straatje.
Ik heb antibiotica ingespoten gekregen voor mijn tandvlees.
Ik voel me gelukkig gewoon weer goed, en weet je wat? Ik heb nu vaak mijn bekkie gewoon dicht, het doet geen pijn meer als ik hem dicht heb, de tand boort niet meer in mijn tandvlees. Wat een genot zeg.
Bedankt vrouwtje en tandarts. Ik voel me weer toppie.