Billie vertelt:
Ik heb een geweldig bijbaantje, de tuin stond er de afgelopen maanden wat troosteloos bij vond ik. Vrouwtje had wel haar best gedaan om de tuin winterklaar te maken, maar het kon toch wel wat beter dacht ik.
Dus ik heb me de afgelopen maanden prima vermaakt in de tuin.
Eerst kon ik me helemaal uitleven met al de blaadjes die van de bomen afvielen en in de tuin waaiden. Ik leek wel een bladzuiger. Elke dag liet ik me die mooie blaadjes prima smaken. ik peuzelde en peuzelde. 
Soms werd het me wat teveel, en kon ik het niet meer bijhouden, en kwam vrouwtje me helpen. Ze veegde dan al de blaadjes bij elkaar, en gooide ze in een emmer. Ik stond natuurlijk met mijn neus boven die emmer, om toe te zien, of ze niet de lekkerste blaadjes voor mijn neus wegkaapte. Soms haalde ik er weer een paar uit, want de tuin moest natuurlijk niet al te netjes worden. 
Daarna kwam er een periode van sneeuw, en kon ik even niets doen in de tuin, ja spelen natuurlijk in de sneeuw, want daar ben ik echt dol op. Weet je wat leuk was? Als je in de sneeuw ging plassen, je zag dan opeens dat de witte sneeuw een ander kleurtje kreeg. Lache man, maar ik dacht dan wel: Oeps, dat moet ik gauw verbergen, dus ging ik met mijn koppie de plas begraven. haha..en een lol dat ik had joh. 
Nu is de sneeuw weer weg, maar er valt echt nog genoeg te doen in de tuin. Er staan plantjes in, die in de herfst hun blad verliezen, en dan staan daar zulke zielig takkies.. zonder blad. Nheh.. dat is geen gezicht toch? Dus trek ik die zielige takkies er uit. Op zich prima, kan ik er wat aan doen, dat er aan die zielige takkies ook nog een worteltje hangt? Vrouwtje niet blij… pakt alles van me af, en zegt dat ik dat niet meer mag doen. Snap niet waarom hoor.
Van de week, zag ze steeds een polletje plant in het gras liggen, en ikke kreeg de schuld. ‘k had helemaal niets gedaan. Maar ze was niet aardig tegen me, poeh.
Toen ze op een ochtend alles weer had schoongemaakt, en ik niet meer in de tuin was geweest, ging ze ‘s middags naar de tuin, en zag ze dat er van dat polletje niets meer over was. Het lag overal, behalve waar het hoorde te staan.
Nu kon ze mij de schuld niet meer geven, en ze wist toen dat er nog een tuinhulpje was. Er was een poes aan het graven geweest, en ik kreeg al die tijd de schuld. Zeg nou zelf, das toch niet echt eerlijk van haar he?
Maar afijn, de tuin is nu helemaal schoon, maar ik weet zeker dat ik nog wel ergens een stukje vind om vrouwtje te helpen met tuinieren.
Recente reacties