Update chemische castratie week 3

Billie vertelt:

Hallo hier ben ik weer, ja alles draait de laatste weken toch wel een beetje om mij om en rond het huis.
Ik merk aanmelf dat ik heel maar dan ook heel langzaam mezelf weer een beetje wordt.
Mijn balletjes zijn intussen kleiner geworden, (dat was trouwens de 2e week al).
Maar het belangrijkste is toch wel, dat ik weer benaderbaar ben. Ik ben niet meer zo geobsedeerd als ik buiten ben.
Vrouwtje krijgt langzaam maar zeker weer grip op me.

Ik luister weer wat beter, en kan nu ook weer normale stukjes meelopen aan de riem.
De avonden binnen worden ook weer een beetje als vanouds. Ik zit nu niet meer rond een uur of half 8 te piepen, en loop niet meer naar de deur en terug naar vrouwtje, waar ik haar vervolgens blijf aankijken.

Ik hou het nu weer vol tot ongeveer half 10.
Deze veranderingen kwamen heel langzaam, maar sinds een dag of 2 echt merkbaar.
Ik geloof dat de ergste tijd nu achter de rug is, en de rust weer langzaam in mijn lijfje komt. Het werd natuurlijk ook wel tijd, al zeg ik hetzelf haha..

Donny wil echter nog steeds niet met me spelen, die ontwijkt me erg veel, en als ik een speeltje heb, pakt hij het van me af, kwee niet waarom hij dit doet eigenlijk. Ik mis het spelen met hem wel, ik smeek hem elke dag, maar hij geeft niet toe.
Misschien straks als ik weer helemaal tot mezelf ben gekomen.

Vrouwtje is echt blij dat ze weer wat grip op me heeft. Ook tijdens het wandelen gaat het langzaam aan weer wat beter. Ze past nog steeds de nieuwe methode toe,en daar raak ik nu aan gewend. Ik kom vrijwel meteen bij haar terug als ze stilstaat.

Omdat ik nu niet meer zulk obsessief gedrag buiten vertoon, heeft ze de methode wel een beetje versoepeld. Maar soms maak ik er nog wel een potje van,en dan gaat ze weer streng over op de bevriesmethode, en ze moet dan langer wachten tot ik naar haar toe loop. Maar dit wordt toch minder.