Update: wie wordt de leider?

Vrouwtje verteld:

We zijn nu ongeveer anderhalve week verder met de nieuwe uitlaatmethode die ik met Billie doe. Ik sta stil zodra hij als een gek loopt te trekken, en wacht net zolang tot hij niet meer trekt en de riem slap hangt.
Ik moet eerlijk zeggen het valt me zwaar.
De eerste paar dagen was ik vastberaden om mijn doel te bereiken. Maar de praktijk wijst uit, dat het maar moeilijk vol te houden is.

Billie had vrij snel door dat hij geen steek opschoot als hij zo trok, en draaide zich op een gegeven moment keurig om en draaide zich naar mij toe, de lijn hing slap en ik vervolgde het lopen. Vaak was dit maar 2 passen, om vervolgens weer stil te staan omdat hij weer als een bezetene aan de lijn trok.

Na 4 dagen ging Billie pas echt de strijd met mij aan. Hij gooide zich letterlijk op de grond en vocht al kruipend om zijn doel te bereiken. Zijn achterpoten lagen zowat op de grond en trok uit volle kracht. Hij kwam geen stap verder dan de riem lang was. Hij weigerde om toe te geven, en ik ook. Zelfs Donny ging op een gegeven moment naar hem toe, die was zich er niet van bewust waar Billie nou toch mee bezig was.
Zo stonden we een hele poos. Uiteindelijk won ik deze machtstrijd.
Thuis aangekomen speelde ik een poosje met hem, en ik werd beladen met kusjes en hij lebberde mijn gezicht en oren langdurig af. Ik besefte dat hij hiermee te kennen gaf dat hij zich onderdanig opstelde en mij als hogere in de rang zag.

De dagen erna waren niet makkelijk, ik merkte dat de avonden voor hem het moeilijkst zijn om redelijk mee te lopen, hoe dat komt weet ik niet. Hij heeft dan meer de neiging om de strijd aan te gaan, en soms denk ik dat ie er een spel van maakt. Ik heb me een paar keer niet kunnen bedwingen om hem toch een stevige riemcorrectie te geven, en merkte dat hij hier onder de indruk van was. Helaas maar voor enkele minuten.

Hij weet inmiddels dat hij terug moet komen als ik stil sta, soms gaat hij zitten ( ik heb dan de indruk dat hij dan weigert om te komen) maar zolang de riem slap hangt vind ik het best en loop door. En eigenlijk vind ik de zithouding nog beter omdat hij op dat moment dan totale rust heeft.
Er zijn nu wel redelijke stukjes waar hij goed met me mee loopt zonder als een gek te trekken. (lees: enkele tientallen meters). Maar dat is voor mij al een hele overwinning, want hij kon nog geen 2 passen gewoon mee lopen. Hij was geobsedeerd door het trekken aan de riem, ik had geen grip meer op hem.

De laatste paar dagen vind ik deze methode erg moeilijk om vol te houden. En voel me vaak inwendig gefrustreerd en wil opgeven. Maar ik moet volhouden, en hoop dat ik eens bereik wat ik voor ogen heb.