Vanmorgen was ik eindelijk weer een keer verlost van de winter huisarrest, dus ik dacht, kom ik rij even langs mijn moeder. Ze woont in een seniorenflat, en ik belde aan, ik zag dat in de hal naast de deur een vrouwtje op het bankje zat te wachten, waarschijnlijk op het busje, dat haar ergens naar toe zou brengen.
Toen de deur openging, dat is zo’n grote schuifdeur, lag er opeens een gevallen vrouw op de mat voor mijn voeten.
Het was het oude vrouwtje wat ik eerder op het bankje zag zitten.
Ze wilde de deur voor me open doen, en trok haar aan haar rollator op, maar die stond niet op slot, dus viel ze. 
Ze ging zitten maar kon niet opstaan, dus ik hielp haar opstaan, dit was een makkie dacht ik, immers ik had jarenlang in de verpleging gewerkt, en genoeg oudere en jongere mensen van de grond geholpen.
Ik merkte tijdens het omhoog helpen dat ze voor geen stuiver mee hielp, ze hield haar benen niet gebogen maar kaarsrecht naar voren, en hield zich enorm zwaar.
Ik voelde dat het niet lekker ging met mijn eigen rug, maar kon haar moeilijk weer laten vallen. En net op het zwaarste punt van omhoog hijsen, ging ik door mijn rug, laag in mijn rug, ter hoogte van mijn stuitje. 
Afijn, ik zette haar op het bankje, en volgens haar had ze haar heup gebroken door de val. Dus de ambulance kwam en ze werd meegenomen op de brancard. 
Ik vertelde het hele verhaal aan mijn moeder, en ondertussen wist ik zelf niet meer hoe ik moest zitten van de pijn. Ik hoorde van mijn moeder dat het vrouwtje in de 90 is, oeps… das wel stokoud.
Of ze daadwerkelijk een gebroken heup aan de val heeft overgehouden is me nog niet bekend.
Maar door de geboden hulp ben ik zelf geblesseerd geraakt.

Na een heleboel leuke stukjes over Billie en Donny gelezen te hebben schrik ik wel van je laatste berichtje.
Veel sterkte met je rug.
Je goede daad is niet echt beloond op deze manier.
Hopelijk ben je snel weer verlost van de pijn in je rug.
(p.s. waar zijn de smilies gebleven??)
Door:Karin opfebruari 5, 2010
op11:31 am
Smiley’s??? had ik die dan??? weet ik niet eens haha
Gisteren in de middag werd mijn rug er niet beter op, de pijn trok via mijn bil naar mijn been toe. Ik heb vaker spit, en ik denk dat de spit erin is geschoten. Ik herken de pijn. Gisteren avond heb ik een massage gehad.
Vandaag voel ik de pijn nog steeds, het bewegen gaat iets beter als gisteren.
Ik moet erg oppassen met hoe ik me beweeg, en ik kan niet te lang zitten.
Hoe het met het vrouwtje is afgelopen weet ik nog steeds niet, gisteren avond brandde er geen licht in de woning vertelde mijn moeder. Dus ik hoop echt niet dat dat oude vrouwtje doordat ze voor mij de deur wilde openen echt haar heup heeft gebroken. Ik kan haar moeilijk uit mijn hoofd zetten. De arme ziel.
En de goede daad van mij, had niet veel om het lijf, dat zou toch iedereen gedaan hebben in die situatie, je denkt op dat moment niet aan je eigen lijf, die zulke dingen eigenlijk niet meer kan. Maar ik weet nu wel, als ik ooit weer in zo’n situatie kom, hulp ga halen en niet meer zelf ga tillen.
Met mij komt het wel goed, ik hoop voor het vrouwtje ook.
Door:Carly opfebruari 5, 2010
op12:20 pm